O Celta volve a Vitoria rodeado de neve. En Mendizorroza cubriu unha das páxinas para o recordo do último ascenso goleando baixo un manto branco. As previsións non falan de neve para hoxe nin o retorno á elite parece tan claro como entón, pero a manobra de aproximación cara á cima do conxunto vigués non pode deterse ante un Alavés en horas baixas, con tres derrotas consecutivas que lle colocaron na antesala do abismo.
Os triunfos sobre Zaragoza e Hércules dispararon as expectativas do Celta. Aos poucos a palabra ascenso deixa de estar proscrita para converterse en moeda de uso corrente no día a día. Pero para alimentar esa esperanza o cadro vigués necesita un empuxón antes de que acabe a primeira volta. Chegar ao ecuador da liga co déficit provocado polo nefasto inicio de Liga reducido á nada. Ou o que é o mesmo, gañar por decreto durante o mes de xaneiro.
Ademais do Alavés e as súas urxencias, o cadro galego tamén se atopará coa súa estatística e cos elementos. Coa súa estatística, porque os números falan de sufrimento e trompazo cada vez que un rival menor está enfronte -un estigma ademais das dúas últimas tempadas- e cos elementos porque para camiñar sobre Mendizorroza os celestes necesitarán compás e GPS. Atopalo nevado sería o menor dos males. Os medos radican no xeo, aínda que A Madroa axudou durante toda a semana cun manto branco perenne. Tamén na posibilidade de que o barro o converta nun recinto impracticable. Diso depende ata o once segundo aceptou Murcia. De momento, e como aperitivo, os vigueses xa tiveron que variar o seu plan de viaxe por mor da climatoloxía.
En semellante escenario o Celta debese mostrar a súa cara máis gregaria, aquela a a que recorreu cando o panorama se tinguiu de nuboeiros a principios de setembro. Non será un día para virtuosos, senón para obreiros. O manter a portería a cero, un dos mandamentos de Murcia, equivalerá nesta ocasión a seguro de vida.
Dar unha poutada en Mendizorroza, un campo aliado historicamente, significaría o terceiro triunfo consecutivo -algo descoñecido desde o descenso de Primeira-, pero tamén achegarse aínda máis á cabeza e beneficiarse dun fin de semana de enfrontamentos directos.
Unha paisaxe perfecta para encarar despois un maratón de partidos que se encargarán de sinalar o futuro do Celta na segunda parte da competición.
0 Respuestas a “Previa: Alavés – Celta”